\setuplanguage[agr][patterns={agr, la}]
\mainlanguage[agr] % Greek as main language
\definefallbackfamily [mainface] [serif] [GFS Didot] [preset=range:greek]
\definefontfamily [mainface] [serif] [TeX Gyre Pagella]
\setuplayout[header=2cm, footer=2cm]
% \definemixedcolumns [columns] [balance=yes, blank={line,fixed}]
\setupnotes[compress=yes]
\setupnotations[alternative=serried]
\definelinenote[aNote]
\definelinenote[bNote][n=2]
\definelinenote[cNote][n=3]
\definelinenote[dNote][paragraph=yes]
\def\ANote#1#2{#1\aNote{#1] #2}}
\def\BNote#1#2{#1\bNote{#1] #2}}
\def\CNote#1#2{#1\cNote{#1] #2}}
\def\DNote#1#2{#1\dNote{#1] #2}}
\setupalign[hz, hanging]
\setuptolerance[strict]
\setuplinenumbering[step=5, location=inright, distance=1ex, align=center, width=0.5em]
\definemargindata[Stephanus][location=inner, distance=2ex, style=\em]
\setupbodyfont[mainface, 7.8pt]
    
\starttext
\start\fr % some text in French
Définir un apparat critique et le mettre en page avec un traitement de texte courant est un véritable casse-tête. \type{LaTeX} et \type{ConTeXt} offrent des outils d'automatisation encore assez mal connus dans la communauté des éditeurs, notamment dans l'édition savante, pour la collation et la comparaison de textes médiévaux.\par
\stop
% \unexpanded\def\setupcolumns{\setupmixedcolumns[columns]}
\dorecurse{2}{\startcolumns[n=2, balance=yes]}

\Stephanus{1a} Ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα
    μόνον κοινόν, ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα
    λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος, οἷον ζῷον
    ὅ τε ἄνθρωπος καὶ τὸ γεγραμμένον·
    τούτων γὰρ ὄνομα μόνον κοινόν, ὁ δὲ
    κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας
    ἕτερος· ἐὰν γὰρ ἀποδιδῷ τις τί
    ἐστιν αὐτῶν ἑκατέρῳ τὸ ζῴῳ
    εἶναι, ἴδιον ἑκατέρου λόγον ἀποδώσει.\par
    συνώνυμα δὲ λέγεται ὧν τό τε ὄνομα κοινὸν καὶ ὁ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ὁ αὐτός, οἷον ζῷον ὅ τε ἄνθρωπος καὶ ὁ βοῦς• τούτων γὰρ ἑκάτερον κοινῷ ὀνόματι προσαγορεύεται ζῷον, καὶ ὁ λόγος δὲ τῆς οὐσίας ὁ αὐτός• ἐὰν γὰρ ἀποδιδῷ τις τὸν ἑκατέρου λόγον τί ἐστιν αὐτῶν ἑκατέρῳ τὸ ζῴῳ εἶναι, τὸν αὐτὸν λόγον ἀποδώσει.\par
    παρώνυμα δὲ λέγεται ὅσα ἀπό τινος διαφέροντα τῇ πτώσει τὴν κατὰ τοὔνομα προσηγορίαν ἔχει, οἷον ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ὁ γραμματικὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἀνδρείας ὁ ἀνδρεῖος. 

    \column

    \startlinenumbering[continue]
    Aequivoca dicuntur quorum \CNote{nomen}{première note} solum
    commune est, secundum nomen vero \ANote{substantiae}{seconde note}
    \ANote{ratio}{seconde note} diversa, ut animal
    \DNote{homo}{troisième note} et quod pingitur. Horum enim solum
    nomen commune est, secundum nomen vero substantiae ratio diversa;
    si enim quis assignet quid est utrique eorum quo sint animalia,
    propriam assignabit utriusque rationem.\par
    Univoca vero dicuntur quorum et nomen\CNote{nomen}{première note} commune est et secundum nomen eadem substantiae\ANote{substantiae}{seconde note} ratio\ANote{ratio}{seconde note}, ut animal homo atque bos. Communi enim nomine utrique animalia nuncupantur, et est ratio substantiae eadem; si quis enim assignet utriusque rationem, quid utrique sit quo sint animalia, eandem assignabit rationem.\par
    Denominativa vero dicuntur quaecumque ab aliquo, solo differentia casu, secundum nomen habent appellationem, ut a grammatica grammaticus et a fortitudine fortis.
    \stoplinenumbering

    \stopcolumns}
    \stoptext